Op weg naar Leven

“Dit teken staat symbool voor het geloof en vertrouwen van de mens in het leven. De Boogschutter is vrijheidslievend, openhartig en ongedisciplineerd, hij is idealistisch van aard en wil zijn bijdrage leven aan een betere wereld. De Boogschuttermens heeft vertrouwen in zijn eigen kunnen en streeft altijd naar het verleggen van zijn grenzen. Zij nemen het leven van nature luchtig op en ze zijn er van overtuigd dat het leven een bedoeling heeft. Mateloos enthousiast en op zoek naar avontuur en een goed leven. ” gedeelte van een tekst van internet

Ongedisciplineerd in het Fysieke

In de astrologie wordt discipline en routine en de fysieke realiteit gekoppeld aan het element ‘Aarde’. Het element ‘Vuur’, waaronder Boogschutter valt, staat daar lijnrecht tegenover: het ervaart de concreetheid van Aarde als belemmerend voor impulsiviteit en geestdrift.

Woordenboek: ongedisciplineerd – niet goed in staat zich te houden aan voorschriften en gedragsregels

Ik vergeef mezelf van mezelf te hebben geaccepteerd en toegestaan om mezelf te definiëren als overwegend van het element ‘vuur’ en vanuit die zelf-definitie dus moeite hebbend met vrijwel alle concrete, praktische zaken van het fysieke.

Ik vergeef mezelf van mezelf te hebben geaccepteerd en toegestaan om mezelf te zien en te ervaren als ‘ongedisciplineerd’ in de zin dat ik grote moeite heb me te houden aan alle afspraken die ik met mezelf maak die me verplichten iets ‘steeds weer’ te doen, op dagelijkse basis, en die niet ‘mijn hart doen sneller kloppen’ vanuit enthousiasme voor de zaak, maar die ik op me neem vanuit praktisch gezond verstand-oogpunt – omdat ik zie dat ‘het beter is voor mezelf in het fysieke’ is – waar ik ‘niet warm voor loop’ echter omdat ik er geen ‘kick’ van krijg om te doen.

Ik maak dit soort afspraken met mezelf dus niet ‘vanuit mijn hart’ maar ‘vanuit mijn hoofd’ – echter: beide manieren zijn van de mind/geest. Ik noem het ‘praktisch gezond verstand’ maar dat is het niet; het is vanuit ‘kennis’ omdat ik hoor/weet dat ik bijvoorbeeld ‘goed voor mijn lichaam moet zorgen’ maar ik heb me dat niet ‘eigen’ gemaakt, ‘in mijn lichaam geabsorbeerd als gezond verstand’; het zwerft in mijn hoofd, als gedachte.

Ik vergeef mezelf van mezelf te hebben geaccepteerd en toegestaan om gedachten over dat en hoe ik ‘beter voor mijn lichaam moet zorgen’ in mijn hoofd te laten rondzwerven en halfslachtige pogingen onderneem om deze gedachten in ‘praktisch gezond verstand’ om te zetten en in de praktijk te brengen – in plaats van werkelijk te onderzoeken ‘wat en hoe’ goed is voor mijn lichaam; in plaats van me te richten op het herstellen van het contact met mijn lichaam dat ik eens, als kind, had om zo, in contact met mijn lichaam, te kunnen luisteren en onderzoeken wat mijn lichaam nodig heeft.

Ik vergeef mezelf van mezelf te hebben geaccepteerd en toegestaan om de voorkeur te geven aan te opereren en functioneren vanuit enthousiasme, idealen en ‘geestdrift’ – waarbij geest-drift duidelijk aangeeft dat het een functioneren is vanuit de mind/geest en daarin ‘op drift raken’ – omdat ik mezelf zo geprogrammeerd heb vanuit het Energie-patroon van het element ‘vuur’: geestdrift en enthousiasme – in plaats van mezelf direct terug te brengen naar Hier, één met en in het fysieke, mijn lichaam en mijn fysieke omgeving, en de praktische haalbaarheid, uitvoerbaarheid en noodzakelijkheid te toetsen.

Dus mijn ideeën en ingevingen direct om te zetten in praktisch handelen, en te onderzoeken hoe ik deze kan doorvoeren in een dagelijkse discipline voor mezelf – waarbij ik mezelf push in zelfoprechtheid de discipline te integreren vanuit een gezond verstand perspectief en contact met het fysieke, en niet vanuit een idee of overtuiging, enthousiasme of ‘moeten’, in mijn hoofd.

Ik vergeef mezelf van mezelf te hebben geaccepteerd en toegestaan om mezelf slaaf te maken van energetische ervaringen, en meer specifiek: van de energetische ervaringen van ‘vuur’: enthousiasme, warm lopen voor, en daar ‘verslaafd’ aan te zijn daar ik geloof zonder deze energetische ervaring niet echt te ‘leven’, niet ‘op te leven’, geen ‘levendigheid’ in mezelf te ervaren en niet te kunnen leven zonder de kleur en smaak die enthousiasme en ‘warm lopen voor’, mijn leven geven – en daarin alles wat met ‘sleur’, ‘routine’ en ‘doorzetten in praktisch, alle dagen terugkerende handelingen’ te definiëren en te ervaren als ‘geestdodend’ – geestdriftdodend – alsof het zand van aarde op mijn vuurtje gegooid wordt en het verstikt.

Ik realiseer me dat Leven met een hoofletter, dus leven zoals leven echt is – dus niet aangedreven door de mind/geest, gevoelens, gedachten, idealen, enthousiasme enzovoort – niets te maken heeft met Energie en energetische ervaringen. Leven IS – simpel. Het heeft geen energie nodig om Leven te zijn. Het handelt vanuit en in het moment, vanuit en in het Hier zijn – in wat werkelijk, waarachtig is. Geen drijfveer anders dan Zijn.

In de (korte) periode in mijn leven die ik doorbracht zonder mezelf toe te staan gedirigeerd te worden door mijn mind/geest, dus niet door de energetische ervaringen die denken en voelen ‘met zich meebrengen’ – ervaarde ik een enorm vertrouwen in mijn lichaam en greep nooit in: mijn lichaam ademde zoals het ademde – rustig of snel, oppervlakkig of diep en alles daar tussenin – ik vertrouwde 100% dat mijn lichaam heel goed ‘zelf weet’ en in de adem neemt wat het nodig heeft en afvoert wat overbodig is. Het gaf aan wanneer er voedsel nodig was, of vocht, wanneer rust en slaap en wanneer actie. Zonder denken en voelen, ‘gebeuren’ zaken gewoon. Slaap komt en gebeurt. Honger komt en gebeurt. Actie komt en gebeurt. Geen enkel ingrijpen vanuit de mind/geest, vanuit de illusies die daarbinnen gecreëerd worden. Wel een ingrijpen vanuit praktisch gezond verstand: wanneer slaap komt en gebeurt als ik een auto bestuur, stop ik slaap – natuurlijk; als in ’dat is natuurlijk’, van-Zelf-sprekend.

Vanuit dit ‘contact’ met mijn lichaam, eigenlijk meer een één zijn aan en met mijn lichaam, zorgde ik goed voor mijn fysiek. Vanzelf. Van Zelf, vanuit Zelf. Geen energetische drijfveer, geen kennis, maar directe ervaring van het fysieke, in het moment zelf.

Ik zie dat ik schrijf ‘het lichaam gaf aan’

Ik vergeef mezelf van mezelf te hebben geaccepteerd en toegestaan om me niet te willen realiseren dat het lichaam nog steeds, nu, in dit moment, aangeeft wat het nodig heeft. Ik luister echter niet. Ik heb mijn mind/geest als filter tussen mezelf en mijn lichaam geplaatst, daarmee perfect illustrerend hoe ik ‘mezelf’ en ‘mijn lichaam’ afscheid van elkaar. Door in mijn hoofd te leven, en mezelf te voeden met gedachten, gevoelens, emoties, sensaties,  kan ik eenvoudigweg mijn lichaam niet voeden met wat het werkelijk nodig heeft omdat ik het eenvoudigweg niet rechtstreeks KAN ervaren .
Zelfs pijn, honger, vermoeidheid – op zich directe ervaringen die ik echter ook ‘kleur’ en  vervorm en onderdruk – “honger? nee, nu niet, komt me nu niet uit om te eten”.

Ik vergeef mezelf van mezelf te hebben geaccepteerd en toegestaan om als excuus voor het verwaarlozen van mijn lichaam te gebruiken dat ik niet in staat ben te luisteren en in contact te zijn met de fysieke realiteit omdat ik weer en nog verstrikt zit in mijn mind/geest – en het daarom ook maar niet probeer. Hierin vergeef ik mezelf van mezelf te accepteren en toe te staan om me te ‘verschuilen achter’ in plaats van te gaan staan en doen waar ik voor sta.

Door mijn eigen fysieke realiteit te verwaarlozen en te misbruiken voeg ik verwaarlozing en misbruik in en van het fysieke toe aan deze wereld – iets waar ik me juist voor in wil zetten en zet om het te stoppen. Hierin heb ik zelf-correctie nodig. Ik neem mezelf bij de hand en corrigeer mijn misbruik, mishandeling en verwaarlozing van het fysieke in, rondom, van en als mij.

Ik vergeef mezelf van mezelf te hebben geaccepteerd en toegestaan om het fysieke zo laag in te schalen, als iets dat me lastig valt en me afhoud van ‘werkelijk belangrijke dingen’ zoals mijn idealen, ideeën, me inzetten voor iets ‘grootser’ dan het dagelijkse fysieke – zonder me te realiseren dat het juist het fysieke is dat dit alles mogelijk maakt, het mogelijk maakt me in te zetten voor het ideaal, het doel. Mijn lichaam is mijn basis.

Ik vergeef mezelf van mezelf te hebben geaccepteerd en toegestaan om mijn lichaam slecht te verzorgen door er niet echt aandacht aan te besteden, door er niet naar te luisteren en het voor vanzelfsprekend aan te nemen dat mijn lichaam er altijd voor me is – als een slaaf en zo behandel ik mijn lichaam ook, als slaaf; weinig en ‘slecht’ voedsel en veel en hard werken – een dagelijks terugkerend ‘pak slaag’.

Ik vergeef mezelf van mezelf te hebben geaccepteerd en toegestaan om me gehinderd te voelen door het fysieke, het aardse – alle dingen die dagelijks gedaan moeten worden, de routineklussen – omdat daar binnen weinig plaats is voor spontaniteit, impuls, vernieuwing en ‘geestdrift’ en ik me dus gevangen voel in ‘saai’ en ‘verplichting’ en ‘moeten’.

Ik vergeef mezelf van mezelf te hebben geaccepteerd en toegestaan om een afgrijzen en weerstand te ervaren voor alles wat steeds weer gedaan moet worden, de dagelijkse klussen, en deze zoveel mogelijk te ontlopen en altijd als laatste te doen – in plaats van mezelf goed te doordringen van het feit dat het nodig is deze dagelijkse klussen ook dagelijks te doen om mezelf fysiek effectief te ondersteunen.

Om een voedzame maaltijd te koken heb ik een opgeruimde (en schone) keuken nodig, met alle gereedschappen om te koken al afgewassen, klaar voor gebruik. Om efficiënt te werken tijdens het koken is het van belang alles op een vaste plek te hebben zodat ik enkel een greep hoef te doen en geen tijd hoef te investeren in het zoeken ernaar, terwijl het voedsel in de pan al staat te koken en kan mislukken doordat ik mijn aandacht bij het zoeken heb en niet bij het voedsel in de pan. Een goede volgorde van bereiden van de verschillende ingrediënten voor de maaltijd is van belang zodat het kookgebeuren niet in chaos verandert omdat het ene onderdeel nog niet gaar is en het andere over-gaar. Dus planning van te voren.

Zo’n efficiënte manier van werken tijdens het koken, een alle dagen terugkerende routine, geeft rust in de handeling van het koken, maakt dat het kookgebeuren soepel verloopt en ik kan me ontspannen in het voorspelbare ervan en al mijn aandacht geven aan het voedsel dat ik aan het bereiden ben.

Aandacht geven, elk moment van de dag weer, aan de dingen die me fysiek ondersteunen en die ik nodig heb omdat ik in een fysiek lichaam ben – dat me leven geeft, zonder lichaam ben ik er niets eens.

Ik vergeef mezelf van mezelf te hebben geaccepteerd en toegestaan om in de hoogmoed van de persoonlijkheid mijn fysieke realiteit niet te zien en niet te willen zien en het te vertrappen omdat ik niet naar de grond wens te kijken maar altijd omhoog, verder, weidser, naar iets ‘groters’ om mijn leven zin en doel te geven – omdat daar ‘mijn hart sneller van gaat kloppen’ – en geen waardering en aandacht opbreng voor dat wat mijn hart op de eerste plaats überhaupt laat kloppen: het fysieke.

Ik vergeef mezelf van mezelf te hebben geaccepteerd en toegestaan om als persoonlijkheid verslaafd te zijn aan en te participeren in de energetische ervaringen die het tegendeel beogen en veroorzaken van ‘zorgdragen voor al het fysieke als Leven’ – praktisch gezond verstand, met beide voeten stevig op en in de Aarde, het fysiek.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not realize that my body only exists as a unit or group of cells because, breath by breath, each cell directs itself to support me to realize how I create ‘who I am’ breath by breath, that I may realize and choose Life.  Creations Journey to Life, The Secret of Breath

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb geaccepteerd en toegestaan om me niet te realiseren dat mijn lichaam bestaat uit een unit of groep van cellen – adem voor adem, bestuurt elke cel zichzelf om mij te ondersteunen in het me realiseren hoe ik ‘wie ik ben’ creëer, adem voor adem; opdat ik me het zal realiseren en kiezen voor Leven.

Dus hoe ik ‘ongedisciplineerd’ omzet in ‘gedisciplineerd’ –  in een dagelijkse setting  doen wat er gedaan moet worden, met een gezond verstand planning, getoetst aan en in de praktijk op haalbaarheid en zo nodig, mezelf in zelfoprechtheid pushen en elk excuus om het fysiek uitvoeren te ontlopen,  te zelfvergeven en mezelf te corrigeren.

woordenboek:
discipline – gehoorzaamheid aan voorschriften en bevelen

Gehoor – zaam: gehoor geven aan wat nodig is om gedaan te worden om deze wereld een plek te maken Leven waardig. Een ge-zaam-lijke onderneming – ieder mens op aarde zal zich uiteindelijk hier voor inzetten, maar voor het moment zijn we met een groep mensen die zich hiervoor inzetten, Destonians, mensen van overal ter wereld.

Voorschriften en Bevelen: voor-schrift, Schrijven. Schrijf je zelf tot Vrijheid en word het levende voorbeeld; be-velen – Breng alles wat het daglicht niet kan ‘velen’ naar buiten door te schrijven en zo voor je neus te zien wat je zoal toestaat en accepteert te bestaan in jezelf, en daarmee in de wereld. Vergeef jezelf en corrigeer jezelf.

De Desteni Discipline: gezamenlijk gehoor geven aan wat gedaan moet worden om deze wereld een plaats te maken Leven waardig – met als tools: schrijven, zelf-oprechtheid en zelf-correctie, met als richtlijn: dat wat het Beste is voor Al het Leven in eenheid en gelijkheid.

Zelf-Correctie

Wanneer en als ik zie dat ik de dagelijkse discipline probeer te ontlopen van wat gedaan moet worden om voor mijn fysieke welzijn en dat voor de wezens die met mij samen-leven, zorg te dragen – stop ik en adem ik mezelf terug naar Hier. Ik realiseer me dat ik mijn verantwoordelijkheid ontloop. En ik realiseer me dat om werkelijke verandering plaats te laten vinden, ik me 100% in moet zetten en alle dagelijkse terugkerende handelingen moet verrichten – want alleen stap voor stap, handeling voor handeling, maakt elke grote verandering mogelijk – in mijn persoonlijk leven en in Leven van al het Leven.

Wanneer en als ik zie dat ik het aardse, fysieke lager stel dan al het andere – stop ik en adem mezelf terug naar Hier. In nederigheid realiseer ik me dat ‘al het andere’ alleen maar mogelijk is door het fysieke. Ik sta mezelf niet toe het fysieke te verwaarlozen en als ‘minder’ te definiëren – het fysieke is het enige echte dat er is. Ik keer terug naar het fysieke en plaats mezelf in het fysiek, een en gelijk en vergeef mezelf mijn arrogantie van mij als de mind/geest waarmee ik mezelf als ‘superieur aan’ verklaarde.

Zelf – Verbintenis

Ik verbind mij om elke dag weer alle huishoudelijke klussen te doen die horen bij het verzorgen van mijn fysieke omgeving – met aandacht en in de adem – binnen een effectieve planning.

Ik stel mij ten doel het contact met mijn fysieke lichaam te herstellen door in de adem te zijn en te luisteren naar wat het fysieke te vertellen heeft aan mij. Tevens stel ik mij ten doel informatie te onderzoeken over voedsel en diëten en te ontdekken wat voedsel doet met het lichaam in het algemeen, en mijn lichaam in het bijzonder – door dit aan de praktijk te toetsen – dit alles in respect voor het lichaam (dus niet mijn lichaam als een testlaboratorium gebruiken).

Desteni, 2012, richtlijnen voor Gelijkheid